<\/p>\n
<\/p>\n
W lutym 1952 roku postarano si\u0119 o dokument stwierdzaj\u0105cy prawid\u0142owo\u015b\u0107 wykonania budowy ko\u015bcio\u0142a i zezwolenie na u\u017cywanie, eksploatacj\u0119.<\/span><\/p>\n Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce wszystko uk\u0142ada si\u0119 pomy\u015blnie, bo oto dokonano wielkiego dzie\u0142a – zosta\u0142 zbudowany wspania\u0142y ko\u015bció\u0142 wysi\u0142kiem wszystkich, zbli\u017ca si\u0119 po\u015bwi\u0119cenie ko\u015bcio\u0142a, trzeba jako\u015b duchowo przygotowa\u0107 parafi\u0119 na t\u0119 wielk\u0105 niecodzienn\u0105 uroczysto\u015b\u0107. A tu jakie\u015b nieporozumienie z organist\u0105. Koniecznie trzeba zmieni\u0107 organist\u0119, bo ten, który by\u0142 dotychczas nie pasuje do nowego ko\u015bcio\u0142a. Miejscowi „znawcy muzyki i \u015bpiewu" tak orzekli. Nie pomog\u0142y sprzeciwy ks. proboszcza, \u017ce jeszcze mo\u017ce gra\u0107 dotychczasowy organista Jan Pietrzycki, \u017ce dwa miesi\u0105ce brakuje mu do emerytury. \u017badne argumenty nie docieraj\u0105. Komitet parafialny „zmusi\u0142" Jana Pietrzyckiego do rezygnacji z organistowania. W maju zatrudniony zosta\u0142 przez komitet nowy organista Eugeniusz Wierzbi\u0144ski, rodem z Kosiny.<\/span><\/p>\n Ks. proboszcz wystosowa\u0142 do Kurii Biskupiej pismo informuj\u0105ce o uko\u0144czeniu ko\u015bcio\u0142a z pro\u015bb\u0105 o po\u015bwi\u0119cenie.<\/span><\/p>\n Kuria Biskupia pismem z dnia 23 maja pozwala na po\u015bwi\u0119cenie ko\u015bcio\u0142a przez ksi\u0119dza dziekana lub delegata. Ks. Biskup nie mo\u017ce przyby\u0107 ze wzgl\u0119du na wizytacje kanoniczne parafii, które wcze\u015bniej by\u0142y ustalone.<\/span><\/p>\n Uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a ustalono na 8 czerwca 1952 r. Parafia budzka cieszy si\u0119 z nowego ko\u015bcio\u0142a, a s\u0105siednia \u015bwi\u0119toniowska prze\u017cywa bole\u015b\u0107, bo w maju spali\u0142 si\u0119 ich ko\u015bció\u0142.<\/span><\/p>\n Na uroczysto\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a zostali zaproszeni wszyscy ksi\u0119\u017ca z dekanatu, z s\u0105siedztwa, tak\u017ce ci, którzy z\u0142o\u017cyli ofiar\u0119 na budow\u0119 \u015bwi\u0105tyni oraz wielu go\u015bci \u015bwieckich, którzy przyczynili si\u0119 w jakikolwiek sposób do budowy ko\u015bcio\u0142a.<\/span><\/p>\n W tym dniu wypad\u0142y te\u017c prymicje rodaka, ks. Romana Kojdra z prawej strony, wy\u015bwi\u0119conego na kap\u0142ana w diecezji wroc\u0142awskiej. Uzgodniono z ksi\u0119dzem dziekanem i innymi kap\u0142anami, \u017ce dobrze b\u0119dzie po\u0142\u0105czy\u0107 prymicje z po\u015bwi\u0119ceniem ko\u015bcio\u0142a. Prymicjant b\u0119dzie celebransem, kazanie wyg\u0142osi ks. dr. Ignacy Kozieja z \u0141a\u0144cuta, by\u0142y katecheta ksi\u0119dza prymicjanta.<\/span><\/p>\n 8 czerwca ks. dziekan Piotr Niedzia\u0142ek, proboszcz z \u017bo\u0142yni, przy wspó\u0142udziale 27 kap\u0142anów, wielkiej ilo\u015bci parafian i go\u015bci z s\u0105siednich parafii po\u015bwi\u0119ci\u0142 ko\u015bció\u0142 w Budach \u0141a\u0144cuckich.<\/span><\/p>\n Przed po\u015bwi\u0119ceniem na Prymarii po\u017cegnano stary ko\u015bció\u0142ek, który przez ponad trzydzie\u015bci lat s\u0142u\u017cy\u0142 wiernym. Ks. Proboszcz przypomnia\u0142 dzie\u0144 19 czerwca 1921 roku, kiedy to ks. dziekan T. <\/i><\/span>Frankiewicz po\u015bwi\u0119ci\u0142 ten ko\u015bció\u0142ek, który jest opuszczany, a w którym tyle \u0142ask Bóg nam zsy\u0142a\u0142 ka\u017cdego dnia, ka\u017cdej chwili. Tu by\u0142 naprawd\u0119 „Dom Bo\u017cy i Brama Niebios".<\/span><\/p>\n Zgromadzeni na uroczysto\u015bci po\u015bwi\u0119cenia stali si\u0119 \u015bwiadkami obrz\u0119du po\u015bwi\u0119cenia ko\u015bcio\u0142a. Ks. dziekan odmówi\u0142 modlitwy po\u015bwi\u0119cenia, nast\u0119pnie pokropi\u0142 wod\u0105 \u015bwi\u0119con\u0105 mury ko\u015bcio\u0142a wewn\u0105trz i zewn\u0105trz, a tak\u017ce plac ko\u015bcielny. Nast\u0119pnie procesyjnie przeniesiono Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament ze starego do nowego ko\u015bcio\u0142a. Ks. prymicjant celebrowa\u0142 uroczyst\u0105 sum\u0119;<\/sub> a pi\u0119kne kazanie \u0142\u0105cz\u0105ce dwie uroczysto\u015bci w jedno wyg\u0142osi\u0142 wspomniany ks. dr Ignacy Kozieja, katecheta z \u0141a\u0144cuta. Uroczyste „Te Deum” wie\u0144czy\u0142o ca\u0142\u0105 uroczysto\u015b\u0107, w czasie której szczególnie dzi\u0119kowano Bogu za tak wielk\u0105 \u0142ask\u0119 jak\u0105 dla parafii jest nowa \u015bwi\u0105tynia i powo\u0142anie kap\u0142a\u0144skie.<\/span><\/p>\n 10 czerwca zosta\u0142 wys\u0142any do Kurii Biskupiej dokument zawiadamiaj\u0105cy o dokonanym po\u015bwi\u0119ceniu ko\u015bcio\u0142a.<\/span><\/p>\n 14 lipca zosta\u0142a po\u015bwi\u0119cona sygnaturka – imi\u0119 Stanis\u0142awa Kostki. Zakupiono do ko\u015bcio\u0142a 100 krzese\u0142.<\/span><\/p>\n We wrze\u015bniu sprawiono dwie kropielnice na wod\u0119 \u015bwi\u0119con\u0105 przy drzwiach. Dziewcz\u0119ta z parafii zakupi\u0142y dwie figury: \u015bw. Stanis\u0142aw Kostka, \u015aw. Antoni, niestety za ci\u0119\u017ckie do noszenia w czasie procesji.<\/span><\/p>\n Jan Cebula ofiarowa\u0142 ponad hektar pola dla organistówki na utrzymanie ka\u017cdorazowego organisty. W zamian parafia sprawi mu .grobowiec na dwie osoby (dla niego i \u017cony Marii). <\/span><\/p>\n Helena Miko\u0142ajczyk, siostra Cebuliny sprzeda\u0142a parafii pó\u0142 morga gruntu na plac pod organistówk\u0119.<\/span><\/p>\n Kuria Biskupia pismem z dnia 27 III poleci\u0142a Ksi\u0119dzu Dziekanowi uda\u0107 si\u0119 do Bud \u0141a\u0144cuckich w celu definitywnego za\u0142atwienia podzia\u0142u prawej strony pomi\u0119dzy Budy i \u015awi\u0119toniow\u0119. Przyby\u0142 wi\u0119c do Bud \u0141a\u0144c. ks. dziekan Piotr Niedzia\u0142ek z wikariuszem ks. Leonem Wieprzkowiczem i udali si\u0119 na praw\u0105 stron\u0119 chodz\u0105c od domu do domu w terenie spornym i pytali kto, gdzie i dlaczego chce nale\u017ce\u0107.<\/span><\/p>\n 8 czerwca w Notariacie w \u0141a\u0144cucie zosta\u0142 spisany akt notarialny darowizny pola dla organistówki przez Jana Cebul\u0119 i akt notarialny kupna placu pod organistówk\u0119 od Heleny Miko\u0142ajczyk. Wnet na zakupionej parceli rozpocz\u0119to budow\u0119 organistówki wg planu wykonanego przez technika budowlanego Tadeusza Por\u0119bnego.<\/span><\/p>\n 17 lipca w parafii odpust Matki Bo\u017cej Szklaperznej. Sum\u0119 ma mie\u0107 O. Gwardian z Le\u017cajska. Mia\u0142 inny kap\u0142an. Gwardian wsiad\u0142 w poci\u0105g, który w Rogó\u017cnie si\u0119 zatrzymywa\u0142 i pojecha\u0142 dalej do \u0141a\u0144cuta. Nast\u0119pnym wróci\u0142 do Rogó\u017cna, zd\u0105\u017cy\u0142 na obiad. By\u0142o z tego troch\u0119 ubawu w\u015bród kap\u0142anów.<\/span><\/p>\n Organista Wierzbi\u0144ski ju\u017c si\u0119 nacieszy\u0142 Budami, ludzie jeszcze wi\u0119cej organist\u0105, tak\u017ce i komitetowi mieli go do\u015b\u0107, przyszli nawet do ks. proboszcza, by ten go odprawi\u0142. Ale ks. proboszcz odpowiedzia\u0142: „ja go nie przyjmowa\u0142em, nie mog\u0119 si\u0119 miesza\u0107 w wasze sprawy". 30 listopada wreszcie sam organista odszed\u0142. By\u0142 od kwietnia 1952 roku. Rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 historia z organistami w Budach, jak konkurs pi\u0119kno\u015bci: ten nie b\u0119dzie bo \u015bpiewa grubo, ten nie, bo cienko, ten by by\u0142, ale za drogi. I tak przewin\u0119\u0142o si\u0119 chyba trzynastu, albo czternastu do po\u0142owy 1954 roku.<\/span><\/p>\n W sam\u0105 Wielkanoc 1954 roku zachorowa\u0142 ks. proboszcz. Wezwany lekarz z Grodziska nie rozpozna\u0142 choroby (p\u0119kni\u0119cie wrzodu), Za kilka dni nast\u0105pi\u0142o pogorszenie i trzeba by\u0142o wezwa\u0107 pogotowie z \u0141a\u0144cuta. Lekarz z \u0141a\u0144cuta rozpozna\u0142 chorob\u0119 i zabra\u0142 ksi\u0119dza do szpitala. Zast\u0119powa\u0107 mieli wikarzy z Grodziska, ale co\u015b me wysz\u0142o. Przyjecha\u0142 z Przemy\u015bla do parafii delegat Kurii, ks. prof. z Seminarium Jerzy Ablewicz, sprawdzi\u0107 co si\u0119 dzieje. Po jego odje\u017adzie wikariusz z Kosiny, ks, Stanis\u0142aw Siuta otrzyma\u0142 nakaz obs\u0142ugiwania parafii w Budach \u0141a\u0144cuckich.<\/span><\/p>\n Ks. Stanis\u0142aw Siuta zaproponowa\u0142, \u017ce zna cz\u0142owieka, który móg\u0142by by\u0107 organist\u0105 w tej parafii. W taki oto sposób Tadeusz W\u0142odyka z Grodziska k. Strzy\u017cowa zosta\u0142 organist\u0105 w Budach \u0141a\u0144c.<\/span><\/p>\n Po przebytej chorobie Ks. proboszcz poprosi\u0142 Ks. Biskupa o przydzielenie' do pomocy wikariusza, wspó\u0142pracownika. Od lipca zosta\u0142 wi\u0119c przydzielony do parafii wikariusz – pierwszy ks. Eugeniusz Fil, rodem z Izdebek.<\/span><\/p>\n 31 sierpnia 1954 r. Kuria Biskupia wyda\u0142a „dekret" o nowym „ostatecznym rozgraniczeniu prawej strony".<\/span><\/p>\n 7 listopada za zezwoleniem Kurii Biskupiej dokonano po\u015bwi\u0119cenia drugiej cz\u0119\u015bci cmentarza.<\/span><\/p>\n Zgodnie z zaleceniem lekarza ks, proboszcz uda\u0142 si\u0119 na dalsze leczenie do sanatorium, a ks. wikariusz zosta\u0142 mianowany wikariuszem substytutem (zast\u0119pc\u0105).<\/span><\/p>\n Po ostatecznym rozgraniczeniu prawej strony wg dekretu kurialnego liczba mieszka\u0144ców parafii nieco wzros\u0142a i przedstawia\u0142a si\u0119 nast\u0119puj\u0105co:<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n<\/td>\n Domów<\/span><\/p>\n<\/td>\n Mieszka\u0144ców<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n Budy \u0141a\u0144c. 1ewa strona<\/span><\/p>\n<\/td>\n 227<\/span><\/p>\n<\/td>\n 1125<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n Budy \u0141a\u0144c. prawa strona<\/span><\/p>\n<\/td>\n 101<\/span><\/p>\n<\/td>\n 505<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n Korniaktów<\/span><\/p>\n<\/td>\n 111<\/span><\/p>\n<\/td>\n 536<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n Zmys\u0142ówka<\/span><\/p>\n<\/td>\n 37<\/span><\/p>\n<\/td>\n 148<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n Razem<\/span><\/p>\n<\/td>\n 476<\/span><\/p>\n<\/td>\n 2314<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n 22 sierpnia odby\u0142a si\u0119 w parafii wizytacja kanoniczna przeprowadzona przez ks. bpa Wojciecha Tomak\u0119. Do bierzmowania przyst\u0105pi\u0142o 160 dzieci i m\u0142odzie\u017cy.<\/span><\/p>\n W tym roku urodzi\u0142o si\u0119 w parafii i zosta\u0142o ochrzczonych 70 (siedemdziesi\u0105t) dzieci, zmar\u0142o 21 osób, \u015blubów by\u0142o 26.<\/span><\/p>\n Tak up\u0142yn\u0105\u0142 rok 1955. Ludzie mieli wi\u0119cej czasu, bo nie by\u0142o ju\u017c budowy ko\u015bcio\u0142a. Zajmowali si\u0119 troch\u0119 ksi\u0119\u017cmi, \u017ca\u0142owali ksi\u0119dza wikariusza, któremu by\u0142o „\u017ale" na Budach, troch\u0119 ksi\u0119dzem proboszczem, \u017ce go „kiepsko" karmi\u0142 i tak czas \u0142askawie p\u0142yn\u0105\u0142. A\u017c tu nagle w marcu wiadomo\u015b\u0107 podana przez radio „zmar\u0142 nagle w Moskwie Boles\u0142aw Bierut" (umierali wtedy w Moskwie: Pick z Niemiec, Gotwald z Czech a teraz on). 16 marca na pogrzeb Bieruta podobnie jak w 53 i, na pogrzeb Stalina nakazano dzwoni\u0107 w ko\u015bcio\u0142ach. Wspominamy o tym w kronice, bo Bierut jako prezydent, da\u0142 zezwolenie naszej parafii na zakup materia\u0142ów potrzebnych do wyko\u0144czenia ko\u015bcio\u0142a (wy\u017cej o tym jest wzmianka).<\/span><\/p>\n W roku 1956 przysz\u0142o na \u015bwiat 39 dzieci, zmar\u0142y 24 osoby, \u015blubów by\u0142o 17.<\/span><\/p>\n<\/p>\n\n
\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n \n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n \n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n \n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n \n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n \n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n
\n\t <\/p>\n