{"id":1145,"date":"2015-01-05T15:41:20","date_gmt":"2015-01-05T14:41:20","guid":{"rendered":"http:\/\/www.budylancuckie.przemyska.pl\/?page_id=1145"},"modified":"2015-01-05T15:41:20","modified_gmt":"2015-01-05T14:41:20","slug":"roza-sw-kingi-marii-golak","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/roza-sw-kingi-marii-golak\/","title":{"rendered":"R\u00f3\u017ca \u015aw. Kingi (El\u017cbieta Wacnik)"},"content":{"rendered":"

Cz\u0142onkowie Ró\u017cy \u015aw. Kingi
\n\t<\/strong><\/p>\n\n\n\n
\n

1. Bartnik Emilia
\n\t\t\t\t\t2. Golak Maria
\n\t\t\t\t\t3. Golenia Maria
\n\t\t\t\t\t4. Kojder Jadwiga
\n\t\t\t\t\t5. Kojder Stanis\u0142awa
\n\t\t\t\t\t6. Kojder Stefania
\n\t\t\t\t\t7. Król Jolanta
\n\t\t\t\t\t8. Kus Dominika
\n\t\t\t\t\t9. Mach Genowefa
\n\t\t\t\t\t10. Marek Stanis\u0142awa<\/p>\n<\/td>\n

\n

11. Michalik Bo\u017cena
\n\t\t\t\t\t12. \u015alimak Agata
\n\t\t\t\t\t 13. Wacnik El\u017cbieta (Przewodnicz\u0105ca)<\/strong>
\n\t\t\t\t\t14. Kojder Cecylia
\n\t\t\t\t\t15. W\u0119grzyn Stanis\u0142awa
\n\t\t\t\t\t16. Krauz Stanis\u0142awa
\n\t\t\t\t\t17. Bartnik Anna
\n\t\t\t\t\t18. …
\n\t\t\t\t\t19. …
\n\t\t\t\t\t20. …<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Historia Ró\u017cy \u015aw. Kingi <\/strong>
\n\t(Aktualizacja informacji na dzie\u0144 2020-02-10)<\/em><\/p>\n

[singlepic id=1111 w=223 h=432 float=left]\u015awi\u0119ta Kinga, dziewica – 24 lipca<\/strong><\/p>\n

Kinga (Kunegunda) urodzi\u0142a si\u0119 w 1234 r. jako trzecia z kolei córka Beli IV, króla w\u0119gierskiego z dynastii Arpadów, i jego \u017cony Marii, córki cesarza bizantyjskiego Teodora I Laskarisa. Mia\u0142a dwóch braci i pi\u0119\u0107 sióstr, w\u015bród nich by\u0142y \u015bw. Ma\u0142gorzata W\u0119gierska oraz b\u0142. Jolenta. \u015aw. El\u017cbieta z Turyngii by\u0142a jej ciotk\u0105.
\n\tO latach m\u0142odo\u015bci Kingi nie wiemy nic poza tym, \u017ce do pi\u0105tego roku \u017cycia przebywa\u0142a na dworze królewskim prawdopodobnie w Ostrzychomiu. Mo\u017cemy przypuszcza\u0107, \u017ce otrzyma\u0142a g\u0142\u0119bokie wychowanie religijne i pe\u0142ne jak na owe czasy wykszta\u0142cenie.
\n\tW Wojniczu ma\u0142oletnia jeszcze Kinga spotka\u0142a si\u0119 z Boles\u0142awem Wstydliwym; tam te\u017c dosz\u0142o do zawarcia umowy ma\u0142\u017ce\u0144skiej. Ze wzgl\u0119du na ma\u0142oletno\u015b\u0107 obydwojga by\u0142y to zr\u0119kowiny, po których w kilka lat pó\u017aniej mia\u0142 nast\u0105pi\u0107 akt w\u0142a\u015bciwych za\u015blubin.
\n\tPierwsze swoje lata Kinga sp\u0119dzi\u0142a w Sandomierzu pod opiek\u0105 Grzymis\u0142awy i pedagoga Miku\u0142y, wraz ze swoim przysz\u0142ym m\u0119\u017cem Boles\u0142awem. By\u0142y to czasy najazdów Tatarów. Wie\u015bci o ich barbarzy\u0144skich mordach dochodzi\u0142y do Polski coraz bli\u017cej. Na wiadomo\u015b\u0107 o zdobyciu Lublina i Zawichostu Boles\u0142aw z King\u0105 i Grzymis\u0142aw\u0105 opu\u015bcili Sandomierz i udali si\u0119 do Krakowa. Po kl\u0119sce wojsk polskich pod Chmielnikiem ko\u0142o Szyd\u0142owa (18 marca 1241 r.) uciekli na W\u0119gry w nadziei, \u017ce tam b\u0119dzie bezpieczniej. Jednak i tu nie znale\u017ali spokoju. Wojska w\u0119gierskie ponios\u0142y kl\u0119sk\u0119 nad rzek\u0105 Sajo (11 kwietnia 1241 r.). Dlatego Kinga uciek\u0142a z Boles\u0142awem na Morawy, gdzie zapewne zatrzymali si\u0119 w Welehradzie w tamtejszym konwencie cystersów. Wódz tatarski Batu-chan stan\u0105\u0142 w Krakowie w Niedziel\u0119 Palmow\u0105, 24 marca; st\u0105d Tatarzy ruszyli na \u015al\u0105sk.
\n\tPo bitwie pod Legnic\u0105 w 1241 r. Tatarzy wycofali si\u0119 z Polski. Po bohaterskiej \u015bmierci Henryka Pobo\u017cnego w bitwie z Tatarami rozgorza\u0142a walka o jego dziedzictwo \u015bl\u0105skie i krakowskie. Dopiero po pokonaniu Konrada Mazowieckiego m\u0142odzi ksi\u0105\u017c\u0119ta mogli wróci\u0107 do Krakowa (1243). Poniewa\u017c zamek w Krakowie, jak te\u017c w Sandomierzu, Tatarzy zupe\u0142nie zniszczyli, tak \u017ce si\u0119 nie nadawa\u0142 do zamieszkania, Boles\u0142aw i Kinga pozostali w Nowym Korczynie. Tu w\u0142a\u015bnie Kinga nak\u0142oni\u0142a swego przysz\u0142ego m\u0119\u017ca do zachowania dozgonnej czysto\u015bci, któr\u0105 \u015blubowali oboje na r\u0119ce biskupa krakowskiego Prandoty. Dlatego historia nada\u0142a Boles\u0142awowi przydomek "Wstydliwy". W tej formie czysto\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144skiej Kinga sp\u0119dzi\u0142a z Boles\u0142awem 40 lat. Wtedy tak\u017ce zapewne Kinga wst\u0105pi\u0142a do III Zakonu \u015bw. Franciszka. Za\u015blubiny odby\u0142y si\u0119 na zamku krakowskim oko\u0142o roku 1247, bowiem wtedy Boles\u0142aw by\u0142 w\u0142adc\u0105 ksi\u0119stwa krakowsko-sandomierskiego. W posagu od ojca Kinga otrzyma\u0142a 40 000 grzywien srebra, co Szajnocha przeliczy\u0142 na oko\u0142o 3,5 miliona z\u0142otych. By\u0142a to ogromna suma.
\n\tKinga w tym czasie zapewne kilka razy odwiedza\u0142a rodzinne W\u0119gry. Sprowadzi\u0142a stamt\u0105d do Polski górników, którzy dokonali pierwszego odkrycia z\u0142o\u017cy soli w Bochni (1251). St\u0105d powsta\u0142a pi\u0119kna legenda o cudownym odkryciu soli. Aby dopomóc w odbudowaniu zniszczonego przez Tatarów kraju, Kinga ofiarowa\u0142a Boles\u0142awowi cz\u0119\u015b\u0107 swojego posagu; Boles\u0142aw za to przywilejem z 2 marca 1252 r. odda\u0142 jej w wieczyste posiadanie ziemi\u0119 s\u0105deck\u0105. Kinga pomaga\u0142a Boles\u0142awowi w rz\u0105dach nad obu ksi\u0119stwami (krakowskim i sandomierskim). Wskazuje na to spora liczba wystawionych przez obu ma\u0142\u017conków dokumentów. Hojnie wspiera\u0142a katedr\u0119 krakowsk\u0105, klasztory benedykty\u0144skie, cysterskie i franciszka\u0144skie. Ufundowa\u0142a ko\u015bcio\u0142y w Nowym Korczynie i w Bochni, a zapewne równie\u017c w Jazowsku i w \u0141\u0119cku. Do Krakowa sprowadzi\u0142a z Pragi Kanoników Regularnych od Pokuty i wystawi\u0142a im ko\u015bció\u0142 \u015bw. Marka. Do Krzy\u017canowic nad Nid\u0105 sprowadzono norbertanki, gdzie im wystawiono ko\u015bció\u0142 i klasztor. W \u0141ukowie ksi\u0105\u017c\u0119 Boles\u0142aw osadzi\u0142 templariuszy. Swojej siostrze, b\u0142. Salomei, Boles\u0142aw pozwoli\u0142 i dopomóg\u0142 wznie\u015b\u0107 w Zawicho\u015bcie ko\u015bció\u0142, klasztor i szpital. Kinga w sposób istotny przyczyni\u0142a si\u0119 do przeprowadzenia kanonizacji \u015bw. Stanis\u0142awa ze Szczepanowa (1253). To ona mia\u0142a wys\u0142a\u0107 do Rzymu poselstwo w tej sprawie i pokry\u0107 koszty zwi\u0105zane z t\u0105 misj\u0105.
\n\t7 grudnia 1279 r. umar\u0142 w Krakowie ksi\u0105\u017c\u0119 Boles\u0142aw Wstydliwy. D\u0142ugosz wspomina, \u017ce biskup krakowski Pawe\u0142 i niektórzy z panów zaofiarowali Kindze rz\u0105dy. Kiedy Kinga poczu\u0142a si\u0119 wolna, postanowi\u0142a zrezygnowa\u0107 z w\u0142adzy i odda\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie sprawie zbawienia w\u0142asnej duszy. Upatrzy\u0142a sobie klaryski jako zakon dla siebie najodpowiedniejszy. Zna\u0142a go dobrze, bo ju\u017c w roku 1245 przyj\u0119\u0142a welon i habit klaryski jej ciotka, b\u0142. Salomea, która w tym czasie za\u0142o\u017cy\u0142a w Zawicho\u015bcie pierwszy ich klasztor, w roku 1259 przeniesiony do Ska\u0142y. Sprawa za\u0142o\u017cenia przez King\u0119 klasztoru klarysek w Starym S\u0105czu komplikowa\u0142a si\u0119, bo nowy w\u0142adca Krakowa, Leszek Czarny, nie chcia\u0142 zgodzi\u0107 si\u0119 na t\u0119 fundacj\u0119 i odk\u0142ada\u0142 decyzj\u0119 w obawie, aby nie utraci\u0107 ziemi s\u0105deckiej, któr\u0105 Kinga chcia\u0142a ofiarowa\u0107 klasztorowi na jego utrzymanie. Po czterech latach, w 1284 r., ostatecznie dosz\u0142o do zgody. Kinga wst\u0105pi\u0142a do tego klasztoru ju\u017c wcze\u015bniej (1279), zaraz po \u015bmierci m\u0119\u017ca. Prawdopodobnie nie zajmowa\u0142a w klasztorze \u017cadnych urz\u0119dów. Jej staraniem by\u0142a budowa i troska o jego byt materialny. Welon zakonny otrzyma\u0142a z r\u0105k biskupa Paw\u0142a. Jednak \u015bluby zakonne z\u0142o\u017cy\u0142a dopiero, jak to wynika ze szcz\u0119\u015bliwie zachowanego dokumentu, 24 kwietnia 1289 roku. Sp\u0119dzi\u0142a w Starym S\u0105czu 12 lat, poddaj\u0105c si\u0119 we wszystkim surowej regule, zatwierdzonej przez Urbana IV w roku 1263.<\/p>\n

\t[singlepic id=1112 w=359 h=506 float=right]Zmar\u0142a 24 lipca 1292 r. w Starym S\u0105czu. Beatyfikacja Kingi nast\u0105pi\u0142a dopiero za pontyfikatu papie\u017ca Aleksandra VIII. Dokonano jej po d\u0142ugim procesie kanonicznym dnia 10 czerwca 1690 r. Dekrety, wydane przez papie\u017ca Urbana VIII (1623-1644), zaleca\u0142y w sprawach beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych jak najdalej posuni\u0119t\u0105 ostro\u017cno\u015b\u0107 i surowo\u015b\u0107. Kult \u015bwi\u0105tobliwej ksi\u0119\u017cnej trwa\u0142 jednak od wieków. Sam fakt porzucenia \u015bwiata i jej wst\u0105pienia do najsurowszego zakonu \u017ce\u0144skiego by\u0142 dowodem heroicznej \u015bwi\u0119to\u015bci Kingi. Pami\u0119\u0107 dzie\u0142 mi\u0142osierdzia chrze\u015bcija\u0144skiego, jak równie\u017c instytucji pobo\u017cnych, których by\u0142a fundatork\u0105, by\u0142y bod\u017acem do oddawania jej kultu. By\u0142a powszechnie czczona przez okoliczny lud jako jego szczególna patronka. Do jej grobu nap\u0142ywali nieustannie pielgrzymi. Liczne \u0142aski, otrzymane za jej wstawiennictwem, rozs\u0142awia\u0142y jej imi\u0119. Kult b\u0142. Kingi znacznie wzrós\u0142 po jej beatyfikacji. Benedykt XIII przyzna\u0142 jej tytu\u0142 patronki Polski i Litwy (31 sierpnia 1715 r.). Jest tak\u017ce patronk\u0105 diecezji tarnowskiej.
\n\tKanonizacji Kingi dokona\u0142 \u015bw. Jan Pawe\u0142 II w Starym S\u0105czu dnia 16 czerwca 1999 r., podczas swojej przedostatniej pielgrzymki do Polski. Mówi\u0142 wtedy mi\u0119dzy innymi: "Mury staros\u0105deckiego klasztoru, któremu pocz\u0105tek da\u0142a \u015bw. Kinga i w którym dokona\u0142a swego \u017cycia, zdaj\u0105 si\u0119 dzi\u015b dawa\u0107 \u015bwiadectwo o tym, jak bardzo ceni\u0142a czysto\u015b\u0107 i dziewictwo, s\u0142usznie upatruj\u0105c w tym stanie niezwyk\u0142y dar, dzi\u0119ki któremu cz\u0142owiek w sposób szczególny do\u015bwiadcza w\u0142asnej wolno\u015bci. T\u0119 za\u015b wewn\u0119trzn\u0105 wolno\u015b\u0107 mo\u017ce uczyni\u0107 miejscem spotkania z Chrystusem i z cz\u0142owiekiem na drogach \u015bwi\u0119to\u015bci. U stóp tego klasztoru, wraz ze \u015bw. King\u0105 prosz\u0119 szczególnie was, ludzie m\u0142odzi: bro\u0144cie tej swojej wewn\u0119trznej wolno\u015bci! Niech fa\u0142szywy wstyd nie odwodzi was od piel\u0119gnowania czysto\u015bci! A m\u0142odzie\u0144cy i dziewcz\u0119ta, których Chrystus wzywa do zachowania dziewictwa na ca\u0142e \u017cycie, niech wiedz\u0105, \u017ce jest to uprzywilejowany stan, przez który najwyra\u017aniej przejawia si\u0119 dzia\u0142anie mocy Ducha \u015awi\u0119tego".<\/p>\n

\tW ikonografii przedstawiana jest w stroju klaryski lub ksi\u0119\u017cnej, w r\u0119ku trzyma makiet\u0119 klasztoru ze Starego S\u0105cza, czasami bry\u0142\u0119 soli, bywa w niej pier\u015bcie\u0144.<\/p>\n

Informacja o \u015aw. Kindze pochodzi ze strony brewiarz.pl<\/a>.
\n\t<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cz\u0142onkowie Ró\u017cy \u015aw. Kingi 1. Bartnik Emilia 2. Golak Maria 3. Golenia Maria 4. Kojder Jadwiga 5. Kojder Stanis\u0142awa 6. Kojder Stefania 7. Król Jolanta 8. Kus Dominika 9. Mach … Czytaj dalej R\u00f3\u017ca \u015aw. Kingi (El\u017cbieta Wacnik)<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1145","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1145","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1145"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1145\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1145"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}