{"id":1130,"date":"2015-01-04T09:44:54","date_gmt":"2015-01-04T08:44:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.budylancuckie.przemyska.pl\/?page_id=1130"},"modified":"2015-01-04T09:44:54","modified_gmt":"2015-01-04T08:44:54","slug":"roza-sw-jadwigi-krolowej-haliny-dyrda","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/roza-sw-jadwigi-krolowej-haliny-dyrda\/","title":{"rendered":"R\u00f3\u017ca \u015aw. Jadwigi Kr\u00f3lowej (Halina Dyrda)"},"content":{"rendered":"

Cz\u0142onkowie Ró\u017cy \u015aw. Jadwigi Królowej
\n\t<\/strong><\/p>\n\n\n\n
\n

1. Bosak Stanis\u0142awa
\n\t\t\t\t\t2. Bia\u0142y Stanis\u0142awa
\n\t\t\t\t\t3. Dyrda Halina (Przewodnicz\u0105ca)<\/strong>
\n\t\t\t\t\t4. Jadwiga
\n\t\t\t\t\t5. Gurak Agnieszka
\n\t\t\t\t\t6. Ko\u0142cz Monika
\n\t\t\t\t\t7. Kurek Marian
\n\t\t\t\t\t8. R\u0105czka Jadwiga
\n\t\t\t\t\t9. R\u0105czka Katarzyna
\n\t\t\t\t\t10. Rybak Lucyna<\/p>\n<\/td>\n

\n

11. Bem Helena
\n\t\t\t\t\t12. \u015alimak Albina
\n\t\t\t\t\t13. \u015awizdor W\u0142adys\u0142awa
\n\t\t\t\t\t14. Helena
\n\t\t\t\t\t15. Helena
\n\t\t\t\t\t16. Chmiel Ma\u0142gorzata
\n\t\t\t\t\t17. Chmiel Adam
\n\t\t\t\t\t18. Ostrowska Krystna
\n\t\t\t\t\t19. Król Janina
\n\t\t\t\t\t20. Król Janina<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Historia Ró\u017cy \u015aw. Jadwigi Królowej <\/strong>
\n\t(Aktualizacja informacji na dzie\u0144 2020-02-10)<\/em><\/p>\n

[singlepic id=1104 w=200 h=436 float=left]\u015awi\u0119ta Jadwiga Królowa – 8 czerwca<\/strong><\/p>\n

Jadwiga by\u0142a trzeci\u0105 i najm\u0142odsz\u0105 po Katarzynie (+ 1378) i Marii (+ 1395) córk\u0105 króla W\u0119gier i Polski, Ludwika Andegawe\u0144skiego, i El\u017cbiety, ksi\u0119\u017cniczki bo\u015bniackiej. Urodzi\u0142a si\u0119 prawdopodobnie 18 lutego 1374 roku. Rodzice planowali dla Jadwigi ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Wilhelmem Habsburgiem. Dzieci po\u0142\u0105czono warunkowym \u015blubem (1378), by go dope\u0142ni\u0107 w ich wieku dojrza\u0142ym. W chwili zawarcia \u015blubu warunkowego Jadwiga mia\u0142a zaledwie 4 lata. W nadziei na przysz\u0142y \u015blub wys\u0142ano Jadwig\u0119 do Wiednia. W tym jednak roku zmar\u0142a najstarsza córka Ludwika W\u0119gierskiego, Katarzyna. W tej sytuacji odwo\u0142ano Jadwig\u0119 na W\u0119gry.
\n\tPo \u015bmierci Ludwika W\u0119gierskiego (1382) W\u0119grzy og\u0142osili królow\u0105 siostr\u0119 Jadwigi, Mari\u0119. Natomiast Polacy zaprosili na swój tron Jadwig\u0119. W wieku 10 lat zosta\u0142a koronowana 16 pa\u017adziernika 1384 r. W zwi\u0105zku z zaistnia\u0142\u0105 sytuacj\u0105 polityczn\u0105, a tak\u017ce wobec dalekosi\u0119\u017cnych planów polskich rozwa\u017cano mo\u017cliwo\u015b\u0107 unii Polski z Litw\u0105. Sta\u0142a si\u0119 ona faktem dzi\u0119ki ma\u0142\u017ce\u0144stwu królowej Jadwigi z W\u0142adys\u0142awem Jagie\u0142\u0142\u0105, wielkim ksi\u0119ciem Litwy. Ceremonia za\u015blubin, poprzedzona chrztem Jagie\u0142\u0142y (15 lutego 1386 r.), odby\u0142a si\u0119 w katedrze królewskiej 18 lutego 1386 r. Tam równie\u017c 4 marca odby\u0142a si\u0119 koronacja Jagie\u0142\u0142y na króla polskiego. Jagie\u0142\u0142o mia\u0142 wówczas 35 lat, Jadwiga – 12.
\n\tWiosn\u0105 tego samego roku para królewska uda\u0142a si\u0119 do Wielkopolski, gdzie król uspokoi\u0142 tamtejszych panów, mianuj\u0105c na wojewod\u0119 wielkopolskiego ich kandydata, Bartosza z Odolanowa. Rok pó\u017aniej panowie polscy zdo\u0142ali przekona\u0107 Jadwig\u0119, by stan\u0119\u0142a na czele wojsk i na nowo przy\u0142\u0105czy\u0142a Ru\u015b do granic Polski. Starosta w\u0119gierski odda\u0142 Ru\u015b bez oporu. 8 marca 1387 roku Jadwiga wjecha\u0142a do Lwowa.
\n\tJan D\u0142ugosz (+ 1480) oddaje Jadwidze najwy\u017csze pochwa\u0142y. Gdy by\u0142a ma\u0142oletnia, pozwoli\u0142a, by rz\u0105dzili za ni\u0105 wytrawni i ca\u0142\u0105 dusz\u0105 oddani polskiej racji stanu doradcy. Kiedy wraz z Jagie\u0142\u0142\u0105 zosta\u0142a wspó\u0142rz\u0105dczyni\u0105 kraju, mia\u0142a na celu jedynie dobro narodu polskiego. Z Krzy\u017cakami wiod\u0142a o\u017cywion\u0105 korespondencj\u0119: m.in. interpelowa\u0142a w sprawie ich zbrojnych wypraw na Litw\u0119, jak te\u017c w sprawie przyw\u0142aszczonych sobie dóbr Opolczyka w Ziemi Dobrzy\u0144skiej i na Kujawach. We W\u0142oc\u0142awku spotka\u0142a si\u0119 osobi\u015bcie z wielkim mistrzem krzy\u017cackim, Konradem von Jungingen, by omówi\u0107 problemy, dotycz\u0105ce obu stron (1397). Doprowadzi\u0142a do zgody mi\u0119dzy W\u0142adys\u0142awem Jagie\u0142\u0142\u0105 a jego rywalem, Witoldem (1393). Odt\u0105d wszelkie porachunki dynastyczno-polityczne ksi\u0105\u017c\u0119ta litewscy zobowi\u0105zali si\u0119 za\u0142atwia\u0107 z udzia\u0142em Jadwigi. W 1392 roku uda\u0142a si\u0119 na W\u0119gry, gdzie w spotkaniu ze swoj\u0105 siostr\u0105, Mari\u0105, omawia\u0142a w Lubowli i w Kezmarku sprawy obu pa\u0144stw. Nawi\u0105za\u0142a \u015bcis\u0142y kontakt z papie\u017cem Urbanem VI (+ 1392) i Bonifacym IX (+ 1404), skutecznie likwiduj\u0105c intrygi Krzy\u017caków, Opolczyka i Zygmunta Luksemburczyka.
\n\tSerca poddanych pozyska\u0142a sobie jednak przede wszystkim niezwyk\u0142\u0105 dobroci\u0105. Kiedy \u017co\u0142nierze królewscy spustoszyli wie\u015bniakom pola, urz\u0105dzaj\u0105c sobie na nich lekkomy\u015blnie polowanie, za\u017c\u0105da\u0142a od m\u0119\u017ca ukarania winnych i wynagrodzenia wyrz\u0105dzonych szkód. Kiedy Jagie\u0142\u0142o zapyta\u0142, czy jest ju\u017c zadowolona, otrzyma\u0142 odpowied\u017a: "A kto im \u0142zy powróci?" Przy budowie ko\u015bcio\u0142a Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny "na Piasku" w Krakowie, istniej\u0105cego do dzi\u015b, sama dogl\u0105da\u0142a robót. Pewnego dnia jej czujne oko dojrza\u0142o kamieniarza, który by\u0142 smutny. Kiedy zapyta\u0142a, co mu jest, dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce ten ma w domu ci\u0119\u017cko chor\u0105 \u017con\u0119 i boi si\u0119, \u017ce go zostawi samego z drobnymi dzie\u0107mi. Królowa, nie namy\u015blaj\u0105c si\u0119, wyrwa\u0142a ze swego bucika z\u0142ot\u0105 klamerk\u0119, obsadzon\u0105 drogimi kamieniami, i odda\u0142a j\u0105 robotnikowi, by op\u0142aci\u0142 lekarza. Nie zauwa\u017cy\u0142a wówczas, \u017ce bos\u0105 stop\u0119 po\u0142o\u017cy\u0142a na kamieniu oblanym wapnem. Odbity \u015blad wdzi\u0119czny kamieniarz obku\u0142 doko\u0142a i wraz z kamieniem wmurowa\u0142 w zewn\u0119trzn\u0105 \u015bcian\u0119 \u015bwi\u0105tyni. Do dzisiaj mo\u017cna j\u0105 ogl\u0105da\u0107. Bardzo wiele ko\u015bcio\u0142ów chlubi si\u0119, \u017ce je fundowa\u0142a, odnawia\u0142a i uposa\u017cy\u0142a Jadwiga.
\n\t[singlepic id=1105 w=200 h=200 float=right]Do najpilniejszych trosk Jadwigi nale\u017ca\u0142o odnowienie Akademii Krakowskiej. Za\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 Kazimierz Wielki w 1364 roku, jednak za rz\u0105dów Ludwika W\u0119gierskiego Akademia podupad\u0142a. Jadwiga odda\u0142a wszystkie swoje klejnoty na jej odnowienie. Wystara\u0142a si\u0119 tak\u017ce u Stolicy Apostolskiej o zezwolenie na jej dalsze prowadzenie i rozbudow\u0119. Akademi\u0119 otwarto po jej \u015bmierci w 1400 roku.
\n\tJagie\u0142\u0142o bardzo pragn\u0105\u0142 mie\u0107 potomka, który zapewni\u0142by ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 jego rodu na tronie polskim. Kiedy wi\u0119c Jadwiga zosta\u0142a matk\u0105, na dworze królewskim zapanowa\u0142a wielka rado\u015b\u0107. Niestety, trwa\u0142a krótko, bo zako\u0144czy\u0142a si\u0119 podwójn\u0105 tragedi\u0105: \u015bmierci\u0105 dziecka i matki. Dnia 22 marca 1399 roku Jadwiga urodzi\u0142a córk\u0119, której na chrzcie dano imi\u0119 matki oraz (na cze\u015b\u0107 papie\u017ca) imiona: El\u017cbieta, Bonifacja. Jednak po trzech tygodniach dziewczynka zmar\u0142a, a niebawem zmar\u0142a te\u017c matka. Zasn\u0119\u0142a w Panu 17 lipca 1399 roku, w wieku 25 lat, okrywaj\u0105c naród polski \u017ca\u0142ob\u0105. Jako królowa rz\u0105dzi\u0142a Polsk\u0105 sama przez 2 lata (1384-1386), natomiast razem z Jagie\u0142\u0142\u0105 – przez 13 lat (1386-1399).<\/p>\n

[singlepic id=1106 w=450 h=338 float=center]<\/p>\n

Op\u0142akiwan\u0105 przez wszystkich królow\u0119 pochowano w podziemiach katedry krakowskiej na Wawelu. W 1887 roku odnaleziono tam jej \u015bmiertelne szcz\u0105tki pod posadzk\u0105 katedry. W 1949 roku jej grób otwarto ponownie i przeprowadzono badania naukowe. Zachowane ko\u015bci pochowano w nowej trumnie, któr\u0105 umieszczono w artystycznym sarkofagu z bia\u0142ego marmuru. Spoczywa w nim dot\u0105d.
\n\tZ pami\u0105tek po \u015bw. Jadwidze warto wymieni\u0107 krzy\u017c, który znajduje si\u0119 w katedrze wawelskiej, uwa\u017cany za cudowny, nazywany tak\u017ce "krzy\u017cem Jadwigi", gdy\u017c przed nim królowa mia\u0142a si\u0119 cz\u0119sto modli\u0107. Wed\u0142ug podania z tego krzy\u017ca Chrystus mia\u0142 do niej przemówi\u0107. Tu wreszcie mia\u0142a zapa\u015b\u0107 decyzja Jadwigi o rezygnacji ze szcz\u0119\u015bcia osobistego (i ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Wilhelmem) na rzecz pozyskania dla Chrystusa Litwy.
\n\tOd razu po \u015bmierci Jadwig\u0119 uwa\u017cano za \u015bwi\u0119t\u0105, chocia\u017c lud cz\u0119sto miesza\u0142 j\u0105 ze \u015bw. Jadwig\u0105 \u015al\u0105sk\u0105 (+ 1243). W 1426 roku arcybiskup gnie\u017anie\u0144ski, Wojciech Jastrz\u0119biec, rozpocz\u0105\u0142 formalny proces kanoniczny. W swoim dekrecie napisa\u0142 m.in.: "Z do\u015bwiadczenia wiemy, \u017ce spe\u0142nia\u0142a przeró\u017cne uczynki mi\u0142osierdzia, cierpliwo\u015bci, postów, czuwa\u0144 oraz innych niezliczonych dzie\u0142 pobo\u017cnych". Arcybiskup poleci\u0142 tak\u017ce zbiera\u0107 fundusze na proces kanonizacyjny Jadwigi. Niestety, Kazimierz Jagiello\u0144czyk przeznaczy\u0142 je na wojn\u0119 z Krzy\u017cakami. Starania Jagiellonów o kanonizacj\u0119 \u015bw. Kazimierza, pochodz\u0105cego z ich rodu, ponownie odsun\u0119\u0142y na dalszy plan kanonizacj\u0119 Jadwigi. Potem nasta\u0142 czas nieustannych wojen i wewn\u0119trznych zamieszek, wreszcie 150 lat trwaj\u0105ca niewola. Dopiero w XX w. starania o beatyfikacj\u0119 Jadwigi podj\u0119li na nowo arcybiskup krakowski kardyna\u0142 Adam Stefan Sapieha (+ 1951) i kardyna\u0142 Karol Wojty\u0142a.
\n\tZ polecenia \u015bw. Jana Paw\u0142a II jego nast\u0119pca na stolicy arcybiskupów krakowskich, kardyna\u0142 Franciszek Macharski, w roku 1979 przes\u0142a\u0142 do Rzymu formaln\u0105 pro\u015bb\u0119 o beatyfikacj\u0119, do której do\u0142\u0105czy\u0142 licz\u0105c\u0105 ponad 350 stron dokumentacj\u0119 nieprzerwanego kultu Jadwigi, trwaj\u0105cego po dzie\u0144 dzisiejszy. Kongregacja do Spraw Kanonizacji na tej podstawie przygotowa\u0142a relacj\u0119 o kulcie. Na polecenie papie\u017ca Kongregacja ds. Kultu Bo\u017cego i Dyscypliny Sakramentów przygotowa\u0142a teksty liturgiczne i wyznaczy\u0142a dzie\u0144 17 lipca na doroczne wspomnienie Jadwigi. Dokumenty tych kongregacji \u015bw. Jan Pawe\u0142 II osobi\u015bcie przywióz\u0142 do Polski i 8 czerwca 1979 r. na zamkni\u0119cie synodu archidiecezji krakowskiej odprawi\u0142 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 ku czci b\u0142. Jadwigi.
\n\tW 1996 roku zosta\u0142 og\u0142oszony dekret o heroiczno\u015bci cnót Jadwigi, w którym napisano: "Kobiet\u0105 dla Ko\u015bcio\u0142a i dla Ojczyzny najbardziej zas\u0142u\u017con\u0105 by\u0142a b\u0142ogos\u0142awiona Jadwiga, królowa Polski, która sprawiedliwo\u015bci\u0105 i troskliw\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 rz\u0105dzi\u0142a swoim narodem, popiera\u0142a rozszerzanie wiary i kultury chrze\u015bcija\u0144skiej i jak \u015bwiat\u0142o postawione na \u015bwieczniku \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 \u017cycia i dzie\u0142ami ozdobi\u0142a wspólnot\u0119 ko\u015bcieln\u0105 i \u015bwieck\u0105. […] Wraz z m\u0119\u017cem, który dochowa\u0142 obietnic z\u0142o\u017conych przed za\u015blubinami, Jadwiga czynnie uczestniczy\u0142a w \u017cyciu Królestwa polsko-litewskiego; mia\u0142a w\u0142asny dwór i kancelari\u0119, i podejmowa\u0142a obowi\u0105zki administracyjne, popieraj\u0105c sprawiedliwo\u015b\u0107 i pokój tak w sprawach wewn\u0119trznych, jak i w za\u0142atwianiu spraw z innymi pa\u0144stwami. Prawo Bo\u017ce by\u0142o w jej \u017cyciu i dzia\u0142alno\u015bci najwy\u017csz\u0105 warto\u015bci\u0105. […] Dla chorych za\u0142o\u017cy\u0142a wiele szpitali i nie szcz\u0119dzi\u0142a pomocy biednym. Mimo m\u0142odego wieku zawsze dzia\u0142a\u0142a z roztropno\u015bci\u0105, m\u0119stwem i \u0142agodno\u015bci\u0105, maj\u0105c na uwadze chwa\u0142\u0119 Boga, dobro Ko\u015bcio\u0142a i swojego ludu. «By\u0142a zwierciad\u0142em czysto\u015bci, pokory i prostoty». Praktykowa\u0142a umiarkowanie w u\u017cywaniu dóbr ziemskich i post, unika\u0142a pró\u017cnej chwa\u0142y i przepychu, swoj\u0105 nadziej\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142a w Bogu i pragn\u0119\u0142a wiecznej nagrody".
\n\tKanonizacji Jadwigi dokona\u0142 równie\u017c \u015bw. Jan Pawe\u0142 II – na krakowskich B\u0142oniach, 8 czerwca 1997 r., w obecno\u015bci ponad miliona ludzi, w 18. rocznic\u0119 pierwszej Mszy o b\u0142. Jadwidze odprawionej w Krakowie. Z tej racji obchód ku czci \u015bw. Jadwigi przeniesiono z pierwotnego terminu (17 lipca, dies natalis \u015awi\u0119tej) na dzie\u0144 8 czerwca. By\u0142a to pierwsza w dziejach kanonizacja na ziemi polskiej. W homilii Papie\u017c-Polak mówi\u0142 m.in.: "Najg\u0142\u0119bszym rysem jej krótkiego \u017cycia, a zarazem miar\u0105 jej wielko\u015bci, jest duch s\u0142u\u017cby. Swoj\u0105 pozycj\u0119 spo\u0142eczn\u0105, swoje talenty, ca\u0142e swoje \u017cycie prywatne ca\u0142kowicie odda\u0142a na s\u0142u\u017cb\u0119 Chrystusa, a gdy przypad\u0142o jej w udziale zadanie królowania, odda\u0142a swe \u017cycie równie\u017c na s\u0142u\u017cb\u0119 powierzonego jej ludu".<\/p>\n

\tW ikonografii \u015bw. Jadwiga przedstawiana jest w stroju królewskim. Jej atrybutem s\u0105 buciki.<\/p>\n

Informacja o \u015aw. Jadwidze Królowej pochodzi ze strony brewiarz.pl<\/a>.
\n\t<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cz\u0142onkowie Ró\u017cy \u015aw. Jadwigi Królowej 1. Bosak Stanis\u0142awa 2. Bia\u0142y Stanis\u0142awa 3. Dyrda Halina (Przewodnicz\u0105ca) 4. Jadwiga 5. Gurak Agnieszka 6. Ko\u0142cz Monika 7. Kurek Marian 8. R\u0105czka Jadwiga 9. … Czytaj dalej R\u00f3\u017ca \u015aw. Jadwigi Kr\u00f3lowej (Halina Dyrda)<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1130","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1130","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1130"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1130\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/budy.przemyska.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1130"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}